من 21 ساله ام!! 21 سال دویدم و به بن بست رسیدم....
اندازه خواهم گرفت!!لحظات زنده گی ام! را اندازه می گیرم...
در سن 31 سالگی اگر در همین کلبه ی خاموش بودم؛ برایتان خواهم گفت که من چقدر زنده گی! کرده ام....
شاید در سن 31 سالگی بالهایی برای پریدن از این بن بست گشودم...
آخه یه کسی که همیشه ی همیشه هام با اون میگذره!بهم می گفت :"در بن بست راه آسمان باز است،پرواز را بیاموز..."
