سخنانی از جبران خلیل جبران
دلدارم ،روح خود را پوشش روحت ،دلم را خانه زیبایی ات ،و سینه ام را گور اندوه هایت خواهم ساخت و ترا چون کشتزاران که بهار را دوست دارند،دوست دارم.
دوست من ،آم "منِ" دیگرم ،در خانه ای از سکوت زندگی میکند و همیشه همان جا باقی میماند: درنیافتنی و دست نیافتنی.
برخی در رنج پاکی میجویند ،و برخی دیگر جز با کثافت نمی توانند خود را پاک سازند.