خسته دل

آدمای روزگار

jazireyeashk — Wed, 08 Jul 2009 21:03:18 GMT

آدما ار آدما زود سیر میشن

آدما از عشق هم دلگیر میشن

آدما رو عشقشون پا میذارن

آدما آدمو تنها میذارن

منو دیگه نمی خوای خوب میدونم

تو کتاب دلت اینو میخونم

یادته اون عشق روستا یادته

اون همه دیوونگیها یادته

تو میگفتی که گناه مقدسه

اول و آخر هر عشق هوسه

آدما آخ آدمای روزگار

چی میمونه از شماها یادگار

دیگه از بگو مگو خسته شدم

من از اون قلب دو رو خسته شدم

نمی خوای بمونی توی این خونه

چشم تو دنبال چشمای اونه

همه ی حرفای تو یک بهونه س

اون جهنمی که میگن این خونه س

نغمه

jazireyeashk — Wed, 08 Jul 2009 20:55:18 GMT

آنگاه که روح غمگینم در تنهایی آرام میابد در خود میشکنم!چقدر باید صبور بود که در برابر این همه رویای آرامش همچون شبنمی از روی گلبرگ" زنده گی" بر روی خاک بچکی و وجودت خستگی هایش و آرامش دلنشینش را نثار خاک کند.....

"باز طوفانِ شب است

هول بر پنجره میکوبد مشت.

شعله میلرزد در تنهایی:

باد فانوس مراخواهد کشت؟!"

نغمه هایم را کوتاه میکنم تا شاید بتوانم همه ی آنها را وقتی که بر روی خاک شراب عشق و مرگ را میچشم همراه خودم همچون رویای گمشده ای برای سردادن آواز زمین داشته باشم.

جبران خلیل جبران

jazireyeashk — Wed, 08 Jul 2009 20:46:18 GMT

سخنانی از جبران خلیل جبران

دلدارم ،روح خود را پوشش روحت ،دلم را خانه زیبایی ات ،و سینه ام را گور اندوه هایت خواهم ساخت و ترا چون کشتزاران که بهار را دوست دارند،دوست دارم.

دوست من ،آم "منِ" دیگرم ،در خانه ای از سکوت زندگی میکند و همیشه همان جا باقی میماند: درنیافتنی و دست نیافتنی.

برخی در رنج پاکی میجویند ،و برخی دیگر جز با کثافت نمی توانند خود را پاک سازند.

محبوب دل

jazireyeashk — Wed, 08 Jul 2009 20:40:18 GMT

محبوب دل

محبوبم ، تو را در رویاهایم دیده ام ،

در خلوت خویش؛

روی زیبایت را.

تو همدم جان منی و نیمه دیگر زیبایی ام

که هنگام آمدنم به این جهان از آن جدا شد.

دلبندم،دزدانه آمده ام ،

پاورچین پاورچین ،

تا به تو رسم.

به راستی تویی آیا

که در برابرم ایستاده ای؟

از چه بیم ناکی؟

شکوه دنیا را رها کردم

تا با تو به بهشت سرزمین های دور ره برم

و باده زندگی و مرگ را با تو از یک ساغر سرکشم.

محبوبم ،بیا به جهانی چنان دور رویم

که دست چرکین بشر را بدان راه نباشد.

شمعی برای این کلبه روشن نمودم....

jazireyeashk — Wed, 08 Jul 2009 20:35:18 GMT

ســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــلام ســــــــــــــــــــــــــــــلام ســــــــــــــــــــــــــــــــــــــلام ســــــــــــــــــــلام

سلامی به گرمی محبت مهمانان همیشگی کلبه ی "خسته دل ها".........

میدونم خیلیا از دستم شاکی بودن که چرا دیگه آپ نمی کنم و همش میان با یه پست که "عزیزان به این زودیا آپ میکنم..."روبه رو میشن!!

من شرمنده ام آخه این مدت یا نیمتونستم بنویسم و وقت نداشتم بیام سر بزنم به کلبه ی گردوغبار گرفته ی خستگی هام! آخه هم درسا سنگین شدن و هم دیگه اون حال و حوای همیشگی واسه نوشتن رو ندارم!یادتونه همش میگفتم میخوام این کلبه رو برای همیشه ترک کنم و همش میگفتم که نمیخوام و نمی تونم بنویسم چون "دل خسته" دیگه اونی که باید میشد نشد! پس همون بهتر که برم و... ولی هیچ وقت نتونستم اینجا رو ترک کنم.آخه شبا و روزایی که نمیتونستم با زندگی کنار بیام و...این کلبه ی همیشگی ام بود که دبوونه بازیا و تنهاییا و خستگیامو به جون میخرید!!!نه میتونم ترکش کنم و نه میتونم با اون دل همیشه ی خسته ای که کلبه ی"دل خسته"منتظرش بود بیام تو ؛بیام و کنار پنجره بشینم و با های های و فریادهای ساکتی که ا دل خسته برمیامد بنویسم!!!!!!!!!

ولی خب،بازم اومدم وتونستم بیام حداقل یه دستی به سروروی این کلبه بکشم....

ولی همه چی همه جا غبارآلوده!آخه من با چه رویی دوباره لای این دفتر دل خستگیامو وا کنم؟!!!

من نتونستم اونی باشم که باید.......

فقط میتونم بگم منو" دریــــــــــــــــــــــــــــــاب"....

سلام

jazireyeashk — Tue, 11 Nov 2008 06:04:11 GMT

سلام دوستان همراه و همراهان دوست....

فقط قول میدم به این زودیا آپ کنم ...

همین.بهتون سر میزنم حتماً ...

مامان بزرگ بگو تولدت مبارکـــــــــــــــــــــــــــــ

jazireyeashk — Sat, 06 Sep 2008 22:13:18 GMT

وقتی می خوای در مورد یه مرده حرف بزنی از هرکسی یه چیزی می شنوی که یه جورایی می خوان از فکر کردن بهش دورت کنن....یکی میذاره به حساب اینکه یه ایرونی هستی و همه ی ایرونیا مرده پرستن!! و یکی میذاره به حساب اینکه ضعیفی و نمی تونی تو این دنیا دووم بیاری و همش در مورد مرده ها و مرگ حرف میزنی و نشونه ی ضعفته!!و خیلی چیزای دیگه که هیچ کدوم واسه من اهمیت نداره!!! چون من همیشه به مرده ها و مرگ فکر میکنم هرروز حداقل یه بار برا همه مرده ها یه فاتحه میخونم و اگه حرفم به گوش خدا برسه ازش میخوام که کمکشون کنه واسه اینکه لایق رحمت باشن!!!

امشب باز از اون شباییه که دلم واسه بعضیا تنگ شده ....

میدونم الان پیشم نیستین ولی براتون یه فاتحه میخونم تا شاید براتون کاری کرده باشم....

فرنوش براتون گفتم کیه ؛خیلی نمیدیدمش ولی میخوام الان ببینمش و یکیم دلم هوای مامان بزرگمو کرده آخه من که سهلم بابام خودش هم ندیدتش!!!!

آخه 24 سالگی فوت کرده که بابام خودشم 4 سال بیشتر نداشته!

خیلی دلم هواشونو کرده میخوام امشبو با اونا باشم....با مامان بزرگ و فرنوش....

آخه وقتی به تولد فرنوش فکر میکنم دلم بدجوری میگیره ؛شاید بگید چرا این همه در مورد فرنوش مینویسی؟؟!!! آخه شماها نمی دونین چه لامروتی هایی از این دنیا و این آدما دید!

نمیدونین چه پسر نازی بود ؛آروم و ساکت و ....

مامان بزرگ میخوام ببینمتون آخه میخوام واسه یه بارم که شده ببینم ؛این دختر خوشگلی که یه شهر واسه بدست آوردنش جنگ میکردن!مامان پری یه بارم که شده بیا تا حداقل بعد اون همه ناراحتیایی که کشیدی و تنها دلخوشیت تولد دو تا بچه ی یادگاریت بوده شادت کنم. مامان بزرگ هیچ اثری از وجود تو نیست ،نه عکسی نه چیزی....هیشکی نمیتونه تصویر دقیقی ازت درست کنه میخوام امشب ببینمت تا واسه همه عمرم تصویرت تو ذهنم بمونه....

مامان بزرگ امشب میخوام بیای تولد فرنوش ....میدونم هیشکی واسش تولدی نمیگیره میخوام اونم شاد کنم اونم با تولدی که میخوام واسش بگیرم....شمام بیاین....

فرنوش به خدا بیشتر از این نمی تونم واست کاری بکنم ...تنها کاری که از دستم بر میآد اینه که واست یه تولد بگیرم....

فقیرانه اس خیلی ساده!بدون هیچ تشریفاتی....

26 عدد شمع بر روی سنگ قبرت روشن خواهم کرد تنها با ستاره هایی که امشب چشمک زنان برات جشن گرفتن و من و تو مامان بزرگم....

بر روی کیکت نوشته ام :"چه میهمانان بی دردسری هستند مردگان..."

فرنوش تا حالا دلت واسه هیشکی تنگ نشده؟؟

فکر میکردی وقتی سالگرد تولدت باشه کی برات جشن بگیره؟کی به مهمونیه تولدت بیاد؟؟؟کی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

تنها می خواستم بگویمت که:

..............

فقط همین!!!

مامان پری بهش بگو این دنیا خیلیا هستن که هنوز به یادش اند ...مامان بزرگ بهش بگو که به اون مصیبت هایی که کشیده فکر نکنه بهش بگو به همون راحتی ای که خوابیده بخوابه ....

هنوزم وقتی در موردش حرف میزنیم مامانم هیچ وقت نشده از اون چشماش وقتی که به خواب رفته بود ،حرفی نزنه.....

تــــــــــــــــــــــــــولــــــــــــــــــــــــدت مـــبــــــــــــــــــــــــــــــارک.....

سفرنامه ی خسته دل

jazireyeashk — Tue, 26 Aug 2008 00:13:18 GMT

سلام سلام ســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــلام....

"بسیار سفر باید تا پخته شود خامی"

این چیزی بود که مامی در طول سفر 22 روزه مون دم گوشمون زمزمه میکرد!!

و ما نیز پختیم!! در گرمای بسیار زیاد تابستون امسال در اهواز و خرمشهر و آبادان وبندر عباس و اندیمشک و بندر امام خمینی و بندر گناوه و بندر دیلم و ...

آخه یکی نیس بگه تو این گرمای سوزان جنوب چی کار دارین!!

رفته بودیم ایران گردی !!!!!!

رفتیم و رفتیم تا برسیم به خلیج همیشه فارس!!اولین بارمون بود به خلیج فارس میرفتیم یه هیجان خاصی درون آدم به وجود میاد ...نمی دونم تا حالا رفتین و این هیجان رو تجربه کردین یا نه ؛ولی امید وارم برین و خوش بگذره همچنان که به ما خوش گذشت...

اما رفتیم اونجا شنا کنیم سر از آب که آوردیم بیرون دیدیم تو دریای خزریم!!!!!!!

فکرشو بکنید دور ایران در 22 روز فقط کویر ها رو نرفتیم!!

من این سفر رو با روایت تصویری براتون توضیح میدم ولی نمیتونم عکسای زیادی بذارم آخه تو همشون خودمون هستیم!!

تو پایتخت فرهنگ و تمدن ایران همدان ؛بیشتر از همه خوش گذشت آخه اول سفر بود و همه سرحال و سرزنده و این که حالا به گرمای طاقت فرسای جنوب نرسیده بودیم....

و براتون بعضی عکسای آماده رو میذارم...

میدونین تو این سفر چه چیزی متوجه شدم؟؟! این که مردم جنوب با مرام تر از همه مردم ایران هستن.من فکر میکردم فقط از اهواز که دیدم خوشم میاد ولی مث اینکه همه شهرهای جنوب مردم بامعرفت و با مرامی داره...

حالا یه چیز جالب که من 9 سال پیش این شهرهای همدان و اصفهانو گشته بودم (جاهای دیدنیشو)با اردویی که رفته بودیم هی می خواستم افه بیام و بگم من اینا رو دیدم ولی همش کم میاوردم آخه یه بار تو همدان خانواده رو گم کردم هنگام پیدا کردن محل اسکانمون که آخرش خودشون پیدا کردن...

خلاصه نوشته هامو کم میکنم و رو عکسا هم بعضی توضیحاتو مینویسم.

این که رفتیم تا برسیم به شیراز و مهمترین اتفاقی که برام خیلی جالب و به یادموندنی بود حضور گروههای خارجی ای که همراه ما به تخت جمشید و پاسارگاد اومده بودن،بود.

تو تخت جمشید که اولش یه گروه تشریف آوردن ما ذوق کردیم و یه دختر راهنماشون بود.ما بماند که چه اداهایی با داداش در میآوردیم!!(البته نه اینکه جلف باشیم ااااا و نشون بدیم که ندید بدید هستیم!!)

من مثلا فیلم از کتیبه ها ورمیداشتم ولی حالا که نگاه میکنم میبینم که همش اونا هستن و اصلا کتیبه ها معلوم نیس!!!البته فکر نکنین که من از قصد این کار رو کردمااااااا!!!!

من و داداش و خواهرم و ساوا (همون دختر خواهرم)باهم رفتیم به بالاترین قسمت تخت جمشید ،اونجا بودیم و عکس میگرفتیم که دو تا از خانومای خارجی با کلی دم دستگاه اومدن بالا.

هی می گفتم بیاین باهاشون حرف بزنیم ،داداشم گفت حالا بیاین بریم و من با کوله باری از ناراحتی که چرا نتونستیم تو اون موقعیت باهاشون بحرفیم رفتم.

ما از اونجا می اومدیم پایین که هی مسخره بازی در میاوردیم و میخندیدیم که دیدیم اونا هم پشت سر ما دارن میان و ما هرجا بودبم اونا هم پشت سر ما بودن و داداش هم میگف دیدی دیگه واسه چی میگفتم حالا بیا!!آخه میدونستم اونا نمی تونن از من دل بکنن!!!!!!!!!!!!!!!

خلاصه زیاد کش نمی دم .تخت جمشید نتونستیم .....

پاسارگادم که رفتیم اونا هم اومدن و ما باز اون 2 تا خانوم رو دیدیم !!!!

بالاخره تو نقش رجب 2 تا ایتالیایی(آقا بودن که من اصلا نگاهشون نمی کردم!!!)اومدن و با ما راهی نقش رستم شدن.(تو این دو تا نقش اون گروه رو ندیدیم)تو نقش رستم 4-5 تا پسر جنوبی هم بودن که وقتی اینا رو دیدن باهاشون حرف زدن و ادا درآوردن و یکیشونم هی میگفت"آی لاو مونیکا بلوچی!!!!!!!!"

بعدشم اونا با فیگورهای عجیبی عکس میگرفتن که یکیشون به اون یکی گفت الان ایرونیا فکر میکنن ما دیوانه ایم!!!

خلاصه ی کلام کل شیراز نشد باهاشون بحرفیم....

راهی اصفهان که شدیم همه جا رو گشتیم تا آخرش به کلیسای وانک رسیدیم...توی موزه داشتیم میگشتیم که یه لحظه دیدم همون 2 تا خانوم اومدن کنارم و نگام میکنن!!نگاشون کردم و زود رفتم کنار خواهرم و بعدش هم رفتم کنار داداش وایستادم که بهش بگم؛ دیدم داره با یکی از آقایون هلندی گپ میزنه!!!!!!!!!!!!!!!!!

ایشون با خانومشون از کنارمون دور شدن و من گفتم همون خانوما اینجان بیا بریم کنارشون...

رفتیم پیش یکی از اونا که تنهایی وایستاده بود کنار لباسهای روحانی و نگا میکرد.یه کمی وایستاد و خواست ازمون دور شه که داداش گفت:"Hi"و منم پشت سرش گفتتم "Hi"و خانومه خیلی خوشحال شد و جوابمونو داد.داداش پرسید اهل کجاس گفت اسپانیا و بعدش شروع کرد به حرف زدن و پرسید که ما اهل کجاییم که شیرازم بودیم! خلاصه یکم حرف زدیم و بعدش گفت که شما خیلی Freindly هستین.و نظرش در مورد شیرازیا مثبت تر از اصفهانیا بود میگفت اصفهانیا خیلی جدی تر از شیرازیان.15 روزه اومده بودن و....خلاصه گپ خیلی دوستانه ای بود و خیلی جالب برا ما و بیلار(اسمش بود).ما همه مون دستمون یه دوربین بود و معلوم بود که میخوایم باهم عکس بگیریم و این پیشنهاد رو دادیم که یه یادگاری از هم داشته باشیم آخه آخرین روز سفرشون به ایران بود.رفتیم بیرون و عکسای خوشگلی باهم گرفتیم و عکاسمونم داداش بود که با دوربین عجیب غریب اون نمی تونست عکس بگیره !!!حدود 3-4 بار گفت گرفت؟؟ولی بیلار گفت نگرفت!!آخرش نگو کلید کار اونجا بوده که دکمه رو محکم فشار بده و داداش ما خیلی آروم این کار رو انجام میداد و بیلار هربار می اومد نگاه میکرد و میگفت نگرفته ،دوباره و سرانجام داداش گفت دکمه رو محکم فشار بدم یا آروم؟گفت:press!!و بالاخره یاد گرفتیم چه طوریه....

دیگه بیشتر از این سفرنامهی خسته دل کش پیدا کنه میشه سفرنامه ی ناصرخسرو!دیگه چیزی نمی گم فقط اینکه مقصد اصلیمون مشهد بود که 3-4 روز هم اونجا کنار امام رضا موندیم و بعد هم که شمال و همه شهرهای شمال تا اینکه برسیم خونه....

اینم عکس هامون:

عکسی از خرمشهر:

اینم بندر دیلم که به خلیج همیشه فارس راه داره:

موزه ی گنبد علویان در همدان(اثر یک زندانی در زندان همدان)

دروازه قرآن در شیراز:

اینم ساوا جان (دختر خواهرم )در ساحل خلیج همیشه فارس:

بر روان حافظ(ع)یک صلوات نثار کنید (چه آرامشی که در کنار حافظ به آدم دست میده...):

و اما مهدی اخوان ثالث(روحش شاد)در توس و در کنار فردوسی:

و حماسه سرای بزرگ ایران،فردوسی:

نادر شاه افشار در مشهد مقدس:

ساوای نازنیننم که همه عمرمه(خاله قربونت بره چه نازم نشستی)به یاد سعدی(آخه عکس مناسب از آرامگاهشو ندارم):

لباسهای امیرکبیر در حمام فین کاشان:

بلندترین آبشار ایران(آبشار سمیرم):

عکسی از دل همیشه خسته ی خسته دل در ساحل دریای خزر:

اینم عکس دل خسته در ساحل خلیج فارس: (اونا رد پای قاتل دل خسته اس دوست ناشناسم!)

منظره ای از شهر قشنگ اصفهان از بالای آتشکده:

کلیسای وانک در اصفهان که آشنایی ما با بیلار در این کلیسا بود:

و آخرین عکس از منار جنبان اصفهان هستش:

سلام...

jazireyeashk — Wed, 16 Jul 2008 20:17:18 GMT

۳ماه مدت زمان کمی نیست!!!!

3 ماه از خانه و کاشانه ی خودت دور باشی بعد که بخوای به آغوش زندگی بازگردی خیلی سخت خواهد بود.

من 3 ماهه که از این کلبه ی همیشه سوت و کورم دور بودم ...تازه امروز رسیدم...وااااای بر من.....چه غبار آلود ....چه غمگین و چه ساکت تراز سکوت همیشگی.....من اینجا را به تو سپرده بودم!!!

آری به تو....

بی مرغ ،آشیانه چه خالی ست

خالی ترآشیانه ی مرغی

کز جفت خود جداست!

آه!ای کبوتران سپید شکسته بال

اینک به آشیانه ی دیرین خوش آمدید!

اما ؛دلم به غارت رفته ست

با آن کبوتران که پریدند،

با آن کبوتران که دریغا

هرگز به خانه بازنگشتند.....

بازگشتم اما نمی تونم اینجا بمونم...خفه میشم.....دارم میرم بیرون....من اینجا رو نمی خواهم....من سکوتی که بوی مرگ دلم میدهد نمی خواهم.....من خواهم مرد اما دلم هرگز نخواهد مرد...من نمی خواهم ....

چه بنویسم که نمی توانم کلمات را کنار هم بچینم...چه بگویم که هیچ ندارم برای گفتن....چه آوازی سردهم که صدایم در گلو خفه شده ....

فریادی از جنس سکوت سر میدهم ....صدایم را بشنو...آری سکوت را هرگز نخواهم شکست....چرا که سکوت بالاترین فریادهاست.......

این ابرهای سوخته ی سوگوار

تابوت آفتاب را به کجا می برند؟

این بادهای تشنه ،هار و حریص وار

دنبال آبگون سراب کدام باغ

پای حصارهای افق سینه میدرند؟

اکنون درخت لخت کویر

پایان ناامیدی

و آغاز خستگی کدامین مسافر است؟

مرغان رهگذر

مرگ کدام قاصد گمگشته را

از جاده های پرت به قریه می آورند؟

ای شب! به من بگو

اکنون ستاره ها

نجواگران مرثیه ی عشق کیستند؟

و گاه عصر بر سر دیوار باغ ما

باز آن دو مرغ خسته چرا می گریستند؟

منِ من در زنده گی من!!!

jazireyeashk — Wed, 16 Jul 2008 20:16:18 GMT

من 21 ساله ام!! 21 سال دویدم و به بن بست رسیدم....

اندازه خواهم گرفت!!لحظات زنده گی ام! را اندازه می گیرم...

در سن 31 سالگی اگر در همین کلبه ی خاموش بودم؛ برایتان خواهم گفت که من چقدر زنده گی! کرده ام....

شاید در سن 31 سالگی بالهایی برای پریدن از این بن بست گشودم...

آخه یه کسی که همیشه ی همیشه هام با اون میگذره!بهم می گفت :"در بن بست راه آسمان باز است،پرواز را بیاموز..."